Posted by : ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ 7.12.11


Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από την ημέρα που 800.000 πολίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας προσήλθαν στις κάλπες για την ανάδειξη του νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Είναι βέβαιο ότι η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά, από την πρώτη κιόλας Κυριακή, δεν συνοδεύτηκε από τον αναμενόμενο «μήνα του μέλιτος» που φυσιολογικά έπεται από τέτοιου είδους διαδικασίες. Η χώρα, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία προσδέθηκε λίγο καιρό αργότερα στο άρμα του Μνημονίου και αυτό από μόνο του -για όσους καταλάβαιναν από τότε τις συνέπειες αυτής της επιλογής- σήμαινε την πλήρη ανατροπή των δεδομένων.
Ο Αντώνης Σαμαράς είχε μπροστά του τρία κρίσιμα ορόσημα. Πρώτον, να κινηθεί κομματικά, ανασυντάσσοντας επί της ουσίας μία παράταξη βαθιά πληγωμένη από τα τότε πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα. Δεύτερον, να κινηθεί πολιτικά, διαβλέποντας το αδιέξοδο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Και τρίτον, ασφαλώς σημαντικότερο, να κινηθεί εθνικά. Αντιστεκόμενος στις λογικές του μνημονιακού μονόδρομου.
Ποτέ άλλοτε ένας νέος αρχηγός δεν κλήθηκε τόσο σύντομα και τόσο έντονα, να χαράξει γραμμές, να λάβει αποφάσεις που θα
καθόριζαν τόσο κρίσιμα θέματα. Και ποτέ άλλοτε ένας αρχηγός δεν κατάφερε να δώσει διεξόδους, λύσεις και απαντήσεις και στα τρία.
Σε κομματικό επίπεδο, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, θεμελίωσε βαθιές θεσμικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της παράταξης, εμβαθύνοντας τον τρόπο λήψης των αποφάσεων. Σε πολιτικό, ήταν αυτός που παρουσίασε και έθεσε σε διαβούλευση σύγχρονες προτάσεις για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Προτάσεις ικανές να αλλάξουν την Ελλάδα, αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτών και πολιτικού συστήματος.      
Και αν όλα αυτά, μπορεί στον «κακοπροαίρετο» παρατηρητή να εντάσσονται στο πλαίσιο της στενής κομματικής ταυτότητας, με ενέργειες που αφορούν τον εσωκομματικό πυρήνα, δεν υπάρχει κανείς που να μην αναγνωρίζει το μέγεθος και την ένταση της εθνικής προσπάθειας που κατέβαλε και καταβάλει ο Σαμαράς για τους εθνικούς στόχους.
Σε αυτό το εθνικό, πια, ακροατήριο έχει μικρή σημασία η δημοσκοπική άνοδος της Νέας Δημοκρατίας, αν και αυτά τα πράγματα δεν γίνονται τυχαία, ούτε γίνονται μόνα τους. Έχει μικρή σημασία, γιατί την ώρα που η κοινωνία καίγεται από την λαίλαπα των μέτρων, η επιβίωση είναι το κύριο ζητούμενο.
Και σ’ αυτό, το μείζον, τον αγώνα επιβίωσης των πολιτών είναι που η στάση και η πολιτική συμπεριφορά του Αντώνη Σαμαρά, λαμβάνει τα χαρακτηριστικά του εθνικού εκφραστή.  Όντας, ουσιαστικά, ο διαμορφωτής των απαιτήσεων, των ενστάσεων, ο εκφραστής των αγωνιών ενός ολόκληρου λαού που βλέπει ότι αυτό το τούνελ της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής δεν έχει φως.
Αυτή η ανάγνωση, φυσικά, και δεν εξαντλείται στην εσωτερική πραγματικότητα. Έχει και διεθνείς αποδέκτες. Η πρόσφατη επιστολή προς τους επικεφαλής του Eurogroup, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θεμελίωσε και γραπτά τη δυνατότητα αλλαγών στην ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, διασώζοντας ταυτόχρονα τα υπολείμματα εθνικής αξιοπρέπειας της χώρας.
Είναι γι’ αυτό που η επέτειος των δύο χρόνων του Σαμαρά στην αρχηγία ισοδυναμεί με το πέρασμα στην αντίπερα όχθη της μεταπολιτευτικής αντιπαράθεσης.  Σηματοδοτώντας τη μετάβαση στη νέα Μεταπολίτευση.  Εγκαινιάζοντας μία νέα εποχή, που θέλει τον Αρχηγό να δικαιώνει τις προσδοκίες ενός λαού και όχι ενός μέρους του εκλογικού σώματος.
Υπό αυτή την έννοια, η συνεισφορά του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας είναι εθνικά και όχι κομματικά σημαντική. Γιατί όσο δικαιώνονται οι θέσεις του, τόσο δικαιώνεται η απαίτηση των Ελλήνων για μία άλλη πορεία. Και γιατί ότι κερδίζει, το κερδίζει όχι μονάχα για τη Νέα Δημοκρατία αλλά για όλους τους Έλληνες.  

Leave a Reply

Subscribe to Posts | Subscribe to Comments

Facebook Like Box

Follow by Email

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Από το Blogger.

- Copyright © ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ -Metrominimalist- Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -